บทที่ 30 三十

เหยาเอินชะลอรถให้ช้าลงแล้วมองให้แน่ใจว่าเธอไม่ได้มองผิดคนก่อนจะขับรถตรงไปเข้าด้านหน้าของคฤหาสน์ รถยนต์ถูกจอดสนิทที่บริเวณบันไดทางเข้าคฤหาสน์ เป็นจังหวะที่คนสวนเดินออกมาจากเรือนคนใช้แล้วเดินผ่านบริเวณทางเข้าพอดี มือเรียวกวักเรียกแล้วถามในสิ่งที่เธอสงสัย

"ลุงรู้ไหมว่า เหยียนชุนเขานอนค้างที่ข้างบนหรือ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ